Jun
Lyktarskin og efnafræði
Það eru til fjölmargar sögur um notkun lyktarskins í að auðkenna ákveðna hópa á lífrænum efnum. Þessar sögur gerast flest allar snemma á seinustu öld, þegar að IR tæki og NMR voru ekki til. Reyndar þegar ég hugsa um það þá segja niðurstöður IR mælingum eiginlega bara svipaða hluti og maður fær með því að lykta af efninu, aðeins að tilteknir hópar eru í byggingu mólekúlsins.
Allavega, þá eru fáir efnafræðingar sem treysta enn á þessar náð þessa skilningarvits, sérstaklega útaf mörg efni eyða slímhúðinni og enn fleiri geta gert karlmenn ófrjóa. Flestir sem nota enn þefskinið eru gamlir refir í bransanum en hafa samt þróað alveg ótrúlega nákvæmni og þess vegna hef ég aldrei neitað notkun lyktarskinsins í efnafræði. En í dag þá rakst ég á frábærar leiðbeiningar frá lyfjafyrirtæki sem notar einmitt lykt til að auðkenna ákveðna hópa og það sem meira er, þá eru hóparnir settir saman í auðskiljanlega töflu. Svona lítur hún út:
Efni – Líking
Acetic sýra – Edik
Acetone – Naglalakkaeyðir
Alcohol – (ekkert gefið, kannski eiga allir að vita þetta)
Naphthalene – Mölflugukúlur (kannski ekki margir á Íslandi sem kannast við þetta en það geri ég sko!)
Benzaldehíð – Möndlur
Klór – Bleikiefni (það er eitthvað annað orð yfir þetta sem ég man ekki í svipann)
Súlfíð – Rotnandi egg
Mercaptan – Lykt af skunk
Svakalega einfalt en nokkuð skemmtilegt!
